[ إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ ]
« 1 » .
يقيناً ابراهيم بسيار مهربان و بردبار بود .
[ إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ]
« 2 » .
به راستى كه ابراهيم بسيار بردبار و دلسوز و روى آورنده [ به سوى خدا ] بود .
[ قالُوا يا شُعَيْبُ أَ صَلاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوالِنا ما نَشؤُا إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ ]
« 3 » .
گفتند : اى شعيب ! آيا نمازت به تو فرمان مىدهد كه آنچه را پدرانمان مىپرستيدند رها كنيم ؟ يا از اين كه در اموالمان به هر كيفيتى كه مىخواهيم تصرف كنيم دستبرداريم ؟ به راستى كه تو [ انسانى ] بردبار و راهيافتهاى [ پس چرا مىخواهى در برابر آزادى ما نسبت به بتپرستى وهزينه كردن اموالمان به هر كيفيتى كه بخواهيم بايستى ؟ ! ]
[ رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ * فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ ]
« 4 » .
پروردگارا ! مرا فرزندى كه از صالحان باشد عطا كن . * پس ما او را به پسرى بردبار مژده داديم .
در اين آيات دقت كرديد كه مسئله حلم از چه ارزش والايى برخوردار است كه حلم ، اخلاق حضرت حق و از اوصاف پسنديده انبياى الهى است .
اگر حلم خدا در برابر مردم عاصى و كم ظرفيت نبود ، اگر انبيا از حلم و بردبارى
هامش
( 1 ) - توبه ( 9 ) : 114 .
( 2 ) - هود ( 11 ) : 75 .
( 3 ) - هود ( 11 ) : 87 .
( 4 ) - صافات ( 37 ) : 100 - 101 .