حلم در مرحلهء اوّل از اوصاف حضرت حق و در مرحلهء بعد از خصوصيات انبيا و ائمه و اولياى الهى است .
منوّر به نور حلم در حقيقت همرنگ با حضرت حق و انبيا و اوليا و ائمهء طاهرين عليهم السلام است .
در تمام برخوردها حوصله و شكيبايى به خرج دهيد .
انسان از زندگى كردن با ديگران چارهاى ندارد ، چرا كه از ابتداى خلقتش مدنى الطبع و اجتماعى آفريده شده و ادامهء حيات در ظلمت تنهايى براى او ميسّر نيست .
انسان در زندگى خانوادگى و اجتماعى خويش بايد بداند كه آنان كه طرف او هستند همهء آنها از علم و معرفت و امانت و صداقت و ظرفيت و حقيقت و ايمان و اسلام كامل و اخلاق پسنديده و اوصاف حميده برخوردار نيستند و به خاطر اين كمبودها ممكن است در حق انسان مرتكب اشتباهاتى شوند و يا انسان اگر در برابر اين حوادث كه معلول بىخبرى و بىمعرفتى و كم ظرفيتى ديگران است از كوره در برود و بر كرسى خشم و غضب و عصبانيّت بنشيند . به ناچار دچار شر و ظلم و گناه و معصيت شده و از رحمت واسعهء حق خود را محروم مىنمايد .
اما اگر حلم و حوصله و شكيبايى و بردبارى پيشه سازد اوّلًا به طرف مقابل درس حق و حقيقت آموخته و ثانياً او را از كردهء خود پشيمان ساخته و به راه فضيلت رهنمون مىگردد .
حلم در وجود انسان منبع جاذبه براى جذب مردم به سوى حق است و اين واقعيتى است كه در انبيا و ائمهء طاهرين عليهم السلام تجلّى داشت و از اين راه بسيارى از مردم به حقيقت گرايش پيدا كرده و به ايمان و عمل آراسته شدند .
قرآن مجيد در آيهء صد و پنجاه و نه سوره مباركهء آل عمران گرايش مردم صدر اسلام به دين خدا را معلول بردبارى و حلم و شكيبايى و اخلاق پيامبر بزرگ
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 258
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٥٨