[ اى پيامبر ! ] پس به مهر و رحمتى از سوى خدا با آنان نرم خوى شدى ، و اگر درشت خوى و سخت دل بودى از پيرامونت پراكنده مىشدند ؛ بنابراين از آنان گذشت كن ، و براى آنان آمرزش بخواه ، و در كارها با آنان مشورت كن ، و چون تصميم گرفتى بر خدا توكل كن ؛ زيرا خدا توكل كنندگان را دوست دارد .
[ وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ]
« 1 » .
و آنان كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند و نماز را برپا داشتند و كارشان در ميان خودشان بر پايهء مشورت است و از آنچه روزى آنان كردهايم ، انفاق مىكنند .
بعد از اين آيات بود كه مسئلهء مشورت در بين مردم مسلمان زنده شد و آنان كه بر اين امر مهم تكيه كردند . كمتر دچار خسارت و ضرر شدند .
روايات و مشورت
قالَ عَلىٌّ عليه السلام : بَعَثَنى رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَلَى الْيَمَنِ فَقالَ وَهُوَ يُوصينى : يا عَلِىُّ ما حارَ مَنِ اسْتَخارَ وَلا نَدِمَ مَنْ اسْتَشارَ « 2 » .
على عليه السلام مىفرمايد : رسول خدا مرا به يمن فرستاد و به عنوان وصيّت به من فرمود : آن كس كه طلب خير كند سرگردان نمىشود و هر كس مشورت كند پشيمان نمىشود .
هامش
( 1 ) - شورى ( 42 ) : 38 .
( 2 ) - الأمالى ، شيخ طوسى : 136 ، المجلس الخامس ، حديث 220 ؛ بحار الأنوار : 72 / 100 ، باب 48 ، حديث 13 .