حسد ، باعث جلوگيرى روح از پرواز به سوى ملكات اخلاقى و حسنات الهى است .
الْحَسَدُ شَرُّ الْامْراضِ « 1 » .
حسد ، زيانبارترين مرض است .
الْحَسَدُ عَيْبٌ فاضِحٌ وَشُحٌّ [ شجى ] فادِحٌ لا يَشْفِى صاحِبَهُ الّا بُلوغُ امَلِهِ فيمَنْ يَحْسُدُهُ « 2 » .
حسد ، عيب رسواكننده و اندوهى سنگين است ، صاحبش راحت نمىشود مگر آرزويش كه آرزوى ابليسى است در حقّ محسودش برآورده شود !
ثَمَرَةُ الْحَسَدِ شِقاءُ الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ « 3 » .
ميوهء حسد ، بدبختى دنيا و آخرت است .
الْحاسِدُ يَفْرَحُ بِالشُّرُور [ بِالشَّرِّ ] وَيَغْتَمُّ بِالسُّرورِ « 4 » .
حسود با ديدن رنج مردم خوشحال و با مشاهدهء سرور مردم ناراحت مىگردد .
خداوند بزرگ به موسى بن عمران نصيحت مىكند - كه در حقيقت تمام عبادش را موعظه نموده - مىفرمايد :
بر آنچه از فضلم به مردم دادهام حسد مبر و چشم طمع و تعجب به آنچه در دست مردم است مدوز ، در اين زمينهها دنبالهرو نفس مباش كه حسود بر نعمت من
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 300 ، حديث 6815 .
( 2 ) - غرر الحكم : 300 ، حديث 6799 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 22 ، باب 55 ، حديث 13401 .
( 3 ) - غرر الحكم : 301 ، حديث 6857 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 23 ، باب 55 ، حديث 13401 .
( 4 ) - غرر الحكم : 301 ، حديث 6838 ؛ مستدرك الوسائل : 12 / 22 ، باب 55 ، حديث 13401 .