بدون تهذيب نفس و پاكى دل ، به دست آوردن عنايات الهيه از محالات است .
طريق تصفيهء وجود و تجليهء روح
قرآن مجيد ، كتاب هدايت است و روايات ائمه معصومين عليهم السلام شرح آن و عالمان و عاملان واقعى به كتاب و سنت ، راهبران انسانها به سوى حق هستند كه مىفرمايند :
بدان كه روح انسانى از عالم امر است و به حضرت عزّت اختصاص قربتى دارد كه هيچ موجودى ندارد .
و عالم امر عبارت از عالمى است كه مقدار و كمّيّت و قسمت و مساحت نپذيرد و اسم امر بر اين عالم از جهت آن است كه به اشارهء « كن » ظاهر شد بىتوقف زمانى و بىواسطهء ماده .
اگر چه عالم خلق هم به اشاره پديد آمد ، اما بواسطهء مواد و امتداد ايام كه :
[ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ]
« 1 » .
اوست كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد .
در اين اشاره كه مىفرمايد :
[ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي ]
« 2 » .
بگو : روح از امر پروردگار من است .
از منشأ خطاب « كن » برخاسته .
ولى ماده و هيولاى حيات از صفت هوالحى يافته ، قائم به صفت قيومى گشته
هامش
( 1 ) - حديد ( 57 ) : 4 .
( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 85 .