و براى تأمين نيازهاى معنوى خود احتياج به تربيت الهى دارد كه قواعد اين تربيت به وسيلهء انبيا ابلاغ شده ولى متأسفانه كم نيستند آنان كه از سر اين سفره روىگردانند و اين روى گردانى نيست ، مگر بر اثر طغيان شهوتها و اميال و غرايز حيوانى .
اگر آدمى به فضاى تربيت انبيا وارد شود و مشام جان از بوى آن شجرههاى ملكوتى معطر نمايد ، به تمام ارزشهاى واقعى مىرسد و استعداد قرار گرفتن در مقام قرب و بساط انس پيدا مىكند .
انسان در كلام نراقى
مرحوم ملا احمد نراقى آن عارف وارسته مىگويد « 1 » :
از براى انسان دو جنبه است :
يكى جنبهء روحانيت كه آدمى سبب آن مناسبت دارد با ارواح طيبه و ملائكه مقدسه ،
ديگرى جنبهء جسمانيت است كه آدمى مشابهت دارد به جهت آن با بهايم و سباع .
انسان به واسطه آن جزء جسمانى چند روزى در اين عالم هستى زيست مىكند و از آن پس به واسطه جزء روحانى مسافر عالم اعلا مىشود و در آنجا مقام مىسازد و با ساكنان عالم قدس مصاحبت مىكند ، به شرطى كه در مدت اقامت در دنيا ميل به آن عالم نموده و روز به روز در ترقى باشد ، تا جانب جزء روحانى بر جسمانى غالب شود و كدورت عالم طبيعت را از خود بيفشاند و اگر آثار روحانيت در او
هامش
( 1 ) - معراج السعادة : 11 ، فصل پنجم .