[ وَكَثْرَةُ النَّوْمِ يَتَوَلَّدُ مِنْ كَثْرَةِ الشُّرْبِ ، وَكَثْرَةُ الشُّرْبِ مِنْ كَثْرَةِ الشِّبَعِ وَهُما يُثْقِلانِ النَّفْسَ عَنِ الطّاعَةِ وَيُقْسِيانِ الْقَلْبَ عَنِ التَّفَكُّرِ وَالْخُضُوعِ ]
آفاتِ خواب زياد
خواب زياد محصول آشاميدنى زياد و آشاميدنى زياد نتيجهء پرخورى است و هر دو موجب سخت شدن و سنگين گشتن انسان در برابر طاعت و قيامند و نيز موجب قساوت قلبند تا قلب از كار تفكر در آيات خدا و خضوع در برابر محبوب باز ماند .
امام صادق عليه السلام در پايان روايت مىفرمايد :
به هر خوابى كه در شب دارى ، فكر كن آخرين خواب است و از اين خواب سر بر نخواهى داشت . به دل و زبان از ياد خدا فارغ مباش و خوف الهى از دل بيرون مكن و آگاهى او را بر جميع احوالاتت مركوز خاطر نما و در اين نيت باش كه به يارى حضرت حق از خواب برخيزى و مشغول بندگى او شوى ، چرا كه شيطان ملعون بعد از هر بيدارى تو را وسوسه مىكند كه هنوز شب طولانى است خوابت را ادامه بده و مىخواهد كه تو را در وقت مناجات با حضرت حق به خصوص به وقت سحر ، محروم از بهترين فيض كند .
به حضرت حق عرض حاجت كن و از استغفار به دربار دوست غافل مباش ، چرا كه دعا را به وقت سحر ، كيفيت ديگر و داعى را در آن وقت شوقى غير از وقت ديگر است .