چهرهء الهى متعبّدان
اينان در مرحله اوّل اهل معرفتند و معرفت و آگاهى خويش را از قرآن و رسالت و امامت به دست آورده و چراغ جان به آن نور برافروختهاند ، سپس اهل عمل و كوشش و ملازم با رياضت و مجاهدتند و در اين راه از خستگى و سستى و تنبلى و كسالت به دورند .
اينان صفحات روشن كتاب حياتند و ظرف شب و روز آنان از عبادت قلبى و بدنى و روحى و نفسى و مالى و قدمى و قلمى پر است .
عاشق جمالند و طالب كمال ، ماه شبند و خورشيد روز ، مصداق حقايقند و مرغ باغ ملكوت .
وجودشان بر اثر ايمان ، درياى بىساحلى است كه خورشيد تربيت حق بر آن مىتابد و از آن ابر گهربارى برمىخيزد كه به هر كجا ببارد هم چون باران رحمت دوست در فصل بهاران به رويش چمن سبز و لالهزار سرخ و پديد آمدن ميوهء شيرين مىانجامد .
چون به خانه روند براى زن شوهرى وفادار و براى فرزندان پدرى كاملند ، چون به محل كسب روند اهل صفا و وفا و وجدان و انصافند ، چون به جبههء نبرد حق عليه باطل روند شير حقند ، چون بين مردم روند چراغ پرفروغ هدايتند و چون به شب رسند عابدان سحرخيز و مناجاتيان عاشقند .
اينان زندگى را با مجاهدت شرعى سپرى كنند و دنياى خود را دروازهاى براى ورود به رحمت حق و جلب رضاى دوست و قدم گذاشتن در بهشت ابدى قرار دهند .