مسئله نظر در قرآن
گو اين كه نظر نحوهاى از تفكّر و انديشه است ، ولى بايد گفت : انديشه ، خالى از ارتباط با حواس به خصوص چشم و گوش نيست ، انسان مىبيند سپس در آنچه ديده به فكر مىافتد و مىشنود ، آن گاه در شنيده فكر مىكند ، خلاصه انديشه محرك لازم دارد و در بسيارى از امور و بسيارى از اوقات محركش ديدههاى ديده و يافتههاى چشم است ، روى اين حساب به تماشاى مسئله نظر در آيات قرآن مجيد مىرويم ، كتاب خدا از مردم دعوت مىكند در امور آسمانها و زمين و عاقبت گذشتگان و نعمتها نظر كنند تا از اين راه به حقايق ملكوتى دست يابند و هزاران درس و عبرت از صحنههاى عالم هستى براى پيشبرد رشد و كمال خود بگيرند .
قرآن مجيد براى توجه دادن مردم به صاحب و خالق عالم و كنار زدن پردهء غفلت و بىخبرى و توشه برداشتن جهت زندگى اخروى در سورهء مباركه اعراف مىفرمايد :
[ أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ]
« 1 » .
آيا در [ فرمانروايى و ] مالكيّت [ و ربوبيّت ] بر آسمانها و زمين و هر چيزى كه خدا آفريده و اين كه شايد پايان عمرشان نزديك شده باشد با تأمل ننگريستهاند ؟ [ و اگر به قرآن مجيد ، اين كتاب هدايتگر ايمان نياورند ] پس بعد از آن به كدام سخن ايمان مىآورند ؟ !
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 185 .