عنبيه : قسمت رنگى چشم است ، سوراخى كه در مركز عنبيه قرار دارد مردمك ناميده مىشود .
عنبيه محتوى دو صفحهء عضلانى صاف است ، يك عضلهء حلقوى موسوم به اسفنكتر و يك عضلهء شعاعى موسوم به عضلهء گشاد كننده .
عمل عنبيه تنظيم مقدار نور وارد شده به چشم است ، عضلهء مژگانى و عضلات تنگ كننده و گشاد كنندهء عنبيه روى هم عضلات داخلى كرهء چشم ناميده مىشوند .
مردمك هنگامى كه نور شديد است و نيز هنگامى كه شخص به يك جسم نزديك نگاه مىكند به علت انقباض عضلهء حلقوى يا اسفنكتر كوچكتر مىشود .
مردمك در نور كم و هنگام نگاه كردن به اجسام دور به علت انقباض عضلات شعاعى يا گشاد كننده بزرگ مىشود ، گشاد شدن مردمك هنگام نگاه كردن به دور همراه با شل شدن عضلهء مژگانى است .
در محيط قرنيه در جايى كه با سطح قدامى عنبيه تقاطع مىكند ، نوعى شيار يا فرورفتگى وجود دارد كه مجراى شلم قرار مىگيرد ، مجراى شلم يك راه تخليهاى است كه توسط آن مايع زلاليه كرهء چشم را ترك كرده وارد خون مىشود .
عمل عدسى انكسار اشعه نور براى ميزان كردن تصوير بر روى شبكيه است ، به تدريج كه انسان پير مىشود و در نتيجه كمتر مىتواند اشعهء نور را منكسر كند ، عدسى از اپيتليوم تشكيل شده و يك عمر باقى مىماند .
شبكيه : لايهء داخلى كرهء چشم را تشكيل مىدهد و از دو بخش تشكيل شده است . بخش خارجى محتوى پيگمان بوده و به پرده مشيميه مىچسبد و بخش داخلى شامل بافت عصبى است .
در نزديكى مركز شبكيه هنگامى كه به درون كرهء چشم نگاه كنيم يك لكهء بيضى شكل كوچك زردفام موسوم به لكهء زرد ديده مىشود ، مركز لكهء زرد به علت نازك
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 272
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٧٢