اين خانهها خرابى است و چيزى كه پايانش خرابى است ارزش آن را ندارد كه قسمت عمدهاى از عمرت را بر آن ضايع كنى .
فريفتگى مال
فريفته مال مشو ، مجذوب درهم و دينار دنيا مگرد ، به اندازهء لازم دنبال مال باشد كه سودت از مال همان مقدار خوراك و مسكن و پوشاك است و اضافهء آن اگر به وسيلهء خودت با خدا معامله نشود به ارث مىماند و به اكثر ورّاث اطمينانى نيست كه با مال بر جاى مانده چه كنند ؟
اگر مال را صرف طاعت كنند ، در قيامت براى تو مورّث حسرت است كه با مال ديگران ثواب اخروى بردند و تو بىبهره ماندى ، اگر صرف معصيت كنند تو را به عنوان شريك گناه به محاكمه مىكشند ! !
دوستىهاى ناپايدار
به دوستىها و رفاقتهاى ناپايدار مخصوصاً دوستانى كه مگسانند گرد شيرينى مغرور مباش كه عاقبت اين روابط فراق و جدايى است و به عزت پوچ و توخالى كه سرابى بيش نيست گول مخور كه عاقبتش ذلت است و به وقارى كه آخرش جفا و حياتى كه آخرش حسرت است مغبون مشو .
مؤمن ، دل به آنچه فانى است نمىبندد و عشق به مصرف آنچه زوالپذير است نمىرساند . مؤمن ، عمر را در راهى خرج مىكند كه در آن راه كسب خير دنيا و آخرت كند و از آن راه به رضايت و خشنودى حق برسد .
مؤمن ، فريب نمىخورد ، مغرور نمىگردد ، به ذلت و هوان و خوارى نمىرسد به حسرت و ندامت و پشيمانى دچار نمىگردد . مؤمن با هر چه در ارتباط شود آن را