امام عاشقان ، چراغ عارفان ، سرحلقهء آگاهان ، مغز بينش و سرحلقهء آفرينش اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام است .
حاج ميرزا حبيب اللّه شهيدى خراسانى ، آن عارف وارسته ، در وصف حضرتش گفته :
روز ازل كآدم و عالم نبود * جلوهاى از روى على كم نبود
آدم اگر چهره نسودى به خاك * بر در پيرم على آدم نبود
مرغ گل دريافت بتن جان و دل * از دم عيسى به جز اين دم نبود
نخلهء مريم نشدى بارور * سايهاش ار بر سر مريم نبود
اى كه نه گر كلك تو دادى نظام * دفتر ايجاد منظم نبود
كعبهء زميلاد تو اين رتبه يافت * ورنه بدين پايه معظم نبود
در شب معراج كه حق با رسول * گفت سخن غير تو محرم نبود
كيستى اى آن كه همه عالمى * نام و نشان زآدم و خاتم نبود
گر ننهادى تو بهشتى قدم * گر شكن زلف تو را خم نبود
فاش بگو كاول و آخر على است * در دو جهان ظاهر و باطن على است
در كتاب شريف « نهج البلاغة » به هزاران موضوع شگفت دربارهء حقايق ظاهر و باطن عالم برمىخوريم .
اين كتاب اگر سرمشق زندگى جهانيان قرار بگيرد ، معيشت ، اخلاق ، سياست ، خانواده ، اجتماع ، دنيا و آخرت تمام مردم به تمام معنى آباد مىشود .
« نهج البلاغة » ، غذاى مغز ، صافى روح ، صيقل نفس ، چراغ جان ، خورشيد هدايت ، نشانهء راه و جامع معارف و علوم عالى الهى و انسانى است .
بخشى از « نهج البلاغة » حاوى مهمترين مواعظ بيدار كننده و بخشى از آن مواعظ راهنمايىهاى حضرت مولا به سوى عوامل عبرت و عبرت آموزى است .