[ وَالْحِرْصُ ماءٌ جَرى فى مَنافِذِ غَضَبِ اللّهِ تَعالى وَما لَمْ يُحْرَمِ الْعَبْدُ الْيَقينَ لا يَكُونُ حَريصاً وَالْيَقينُ أرْضُ الْإسْلامِ وَسَماءُ الْإيمانِ ]
تقابل حرص و قناعت
و حرص ، آبى است كه جريان و سيلان او از منفذهاى غضب الهى است ، چنان كه قناعت و توكل آبى است كه جريان آن در منافذ رحمت است ، چون طلب دنيا از طريق حرص مذموم شارع است و مغضوب خداوند .
حضرت امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
سيلانش از منافذ غضب است و چون طريق تحصيل روزى از روى قناعت ممدوح است ، بلكه عبادت است ، جريانش از منافذ رحمت است ، حاصل آن كه حسن و قبح مسبب ، تابع حسن و قبح سبب است ، اگر سبب حسن است و ممدوح ، مسبب هم حسن است و اگر قبيح است مسبّب هم قبيح است .
بنده تا وقتى از نور يقين محروم نشود ، دچار حرص نگردد ، نمىشود با يقين به وعدههاى دوست ، آدمى دچار اين صفت خسيس و اين سم مهلك گردد .
يقين ، در قلب پاك عبد زمين اسلام و آسمان ايمان است و اين زمين و آسمان همان است كه اگر نصيب كسى شود تمام درهاى بركت در دنيا و آخرت به روى او باز مىشود .