تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
تدبير ترك معصيت باشيم ، اگر اصل ايمان را محكم كرده باشيم . دنيا ، چنان ما را فريب داده و كر و كور كرده است كه امثال اين مواعظ در قلوب قاسيه ما اثرى نكند ، همينقدر مىدانم كه تكليف مريض رجوع به طبيب است و اطاعت او و تكليف طبيب معالجه حال مريض . خداوندا ! قلوب مريض را با حكمت مداوا كن ، الها ! دست اين افتادگان از راه و بيچارگان وامانده را بگير ، اى رحمان دنيا و رحيم آخرت ! گذشتهء عمر به تباهى رفت ، نسبت به آيندهء ناچيزى كه مانده عنايتى كن كه اگر نظر لطفت نباشد ، دچار خزى دنيا و عذاب آخرت خواهيم بود .

حكمت از زبان امام على عليه السلام

در « نهج البلاغة » ، به عالىترين وجه ممكن ، حضرت مولى الموحدين ، امام العاشقين ، محبوب العارفين ، اميرالمؤمنين عليه السلام ، اولياى حق را معرفى كرده كه در ميان تمام حكمت‌هاى حكيمان ، اين حكمت از همه پرارزش‌تر و بهتر است ، در اين زمينه به ترجمهء خطبهء « نهج البلاغة » قناعت مىشود ، امام عارفان در اين خطبه عرفانى سى و سه علامت براى اوليا و عباد واقعى حق بيان مىكند : 1 - از محبوب‌ترين عباد حق ، آن انسانى است كه خداوند او را در شناختن خويشتن و ساختن آن يارى فرموده است . 2 - لباس انسانى كه محبوب خدا بوده و به شناخت و ساخت خويشتن توفيق يافته است ، از اندوه و پوشاكى از بيم به خود پوشيده است . 3 - نتيجهء شناخت و ساخت خويشتن كه انسان را به مقام والاى محبوبيت خداوندى نائل مىسازد ، ظهور فروغ تابناك هدايت در درون اوست . 4 - اين محبوب خدا آمادهء قرار گرفتن در پيشگاه خدا در آن روز با عظمت است