رسيدن به آن درجهء بلند ممكن نيست .
دوم اين كه : مقدرات گاهى كم و زياد مىشود و چه بسا كه به خاطر شرطى از ميان برود .
مثلًا در تقدير الهى گذشته كه عمر فلان كس سى سال باشد ، به شرط اين كه صله رحم نكند و اگر كرد شصت سال مقدر شمرده و روزيش در فلان روز به يك درهم مقدر شده اگر دعا نكند ، ولى اگر دعا و درخواست كند ، دو درهم مقدر شده و همچنين ساير چيزها و حاصل اين كه براى وجود تمام كائنات و عدم آنها شرايط و اسبابى است و خداوند سبحان نخواسته كارها بدون اسباب و شرايط انجام گيرد و از جمله اسباب براى برخى از چيزها دعا است كه اگر دعا نكند آن چيز به او داده نمىشود .
و اما علم خداوند ، پس آن تابع معلوم است و علت پيدايش چيزى نيست و قضا و قدر حتمى و لازم نيستند و گرنه ثواب و عقاب و امر و نهى باطل گردند .
عَنْ أبى عَبْدِاللّهِ عليه السلام قالَ : مَنْ لَمْ يَسْئَلِ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ إفْتَقَرَ « 1 » .
امام صادق عليه السلام فرمود : هر كه از فضل خداوند درخواست نكند ، بيچاره و فقير گردد .
سيف تمار گويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
بر شما باد به ملازمت دعا ؛ زيرا به هيچ چيز مانند آن به خداوند نزديك نشويد و هيچ حاجت كوچكى را به خاطر كوچكىاش رها نكنيد ، از اين كه براى آن به درگاه حق دعا كنيد ؛ زيرا آن كس كه حاجات كوچك به دست اوست ، همان كس است كه حاجات بزرگ به دست اوست .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 467 ، باب فضل الدعاء ، حديث 4 .