دعا امرى فطرى
6 - دعا را براى بشر امرى فطرى و ضرورى مىداند ، چه اين كه انسان در دريايى از محدوديتها و گرفتارىها و مشكلات و رنجها دچار است و براى رهايى از اين امور ، چارهاى جز دعا به پيشگاه حضرت او ندارد و دعا را در اين زمينه عامل هدايت و آشنايى با خدا دانسته ، در عين اين كه عدهاى را پس از دعا نسبت به حضرت حق فراموشكار و ناسپاس مىداند .
[ وَ إِذا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا أَذاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ]
« 1 » .
هنگامى كه به مردم آسيب و گزندى برسد ، پروردگارشان را در حالى كه به سوى او روى آوردهاند ، مىخوانند ، سپس زمانى كه رحمتى از سوى خود [ چون نعمت ، ثروت ، اولاد و امنيت ] به آنان بچشاند ، ناگهان گروهى از آنان به پروردگارشان شرك مىورزند .
[ فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ ]
« 2 » .
[ مشركان تا در امنيت و آسايشند ، بر آيين شرك تعصّب دارند ، ] پس زمانى كه در كشتى سوار مىشوند [ و در وسط دريا امواج خطرناك آنان را محاصره مىكند ] خدا را در حالى كه ايمان و عبادت را براى او [ از هرگونه شركى ] خالص مىكنند ، مىخوانند و چون به سوى خشكى نجاتشان مىدهيم به ناگاه
هامش
( 1 ) - روم ( 30 ) : 33 .
( 2 ) - عنكبوت ( 29 ) : 65 .