واقعى در اين زمينه براى شخص گناهكار يا مؤمن مستحق غفران ، براى رسيدن به مغفرت الهى ، امرى است كه خداوند بزرگ آن را پذيرفته است و استغفار ديگرى براى انسان علتى از علل آمرزش است .
در قرآن مجيد آمده كه ملائكة اللّه براى اهل ايمان و شببيداران و اهل توبه استغفار مىكنند و خداوند استغفار آنان را موجب آمرزش و غفران اهل ايمان و تائبان قرار مىدهد :
[ الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ ]
« 1 » .
فرشتگانى كه عرش را حمل مىكنند و آنان كه پيرامون آن هستند ، همراه سپاس و ستايش ، پروردگارشان را تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى اهل ايمان آمرزش مىطلبند ، [ و مىگويند : ] پروردگارا ! از روى رحمت و دانش همه چيز را فرا گرفتهاى ، پس آنان را كه توبه كردهاند و راه تو را پيروى نمودهاند بيامرز و آنان را از عذاب دوزخ نگه دار .
در آيهء شريفه دقت كنيد كه استغفار ملائكه براى همه كس منفعت ندارد ، منفعت استغفار براى اهل ايمان ، اهل توبه و روندگان راه رضايت است .
ما بايد با حفظ شرايط دلگرم به دعا و استغفار ديگران باشيم ، نه اين كه به طور مداوم غرق معصيت بوده و اميد به دعا يا استغفار ديگران داشته باشيم .
در سورهء يوسف آمده كه برادران پس از بازگشت به حق و توبه از گناه از پدربزرگوار خود درخواست توبه كردند .
هامش
( 1 ) - غافر ( 40 ) : 7 .