در مدتى محدود ، انسان در دنيا عبادت مىكند و از معاصى و گناهان پرهيز مىنمايد و در آخرت از ثواب و اجر بىحساب بهره مىبرد و اين نيست جز فضل و رحمت واسعه حضرت دوست .
امام عاشقان ، سيد ساجدان ! حضرت زين العابدين عليه السلام در دعاى سحر ماه رمضان بدينگونه از عنايات و كرم بىپايان حضرت بارى تعالى سخن مىگويد :
پروردگارا ! عمل مرا از من بپذير كه پذيرندهاى جز تو نيست و يادم را و الا و بلند گردان كه كسى غير تو ياد آدمى را به اعلا مرتبه نمىرساند ، مرا درجهاى رفيع عنايت كن كه فضل و رحمت و محبت و لطفت ، علو درجهاى مرا اقتضا مىكند ، بار گناهم را فرو ريز كه با يك نظر مرحمت گناهانم بر باد رفته و پروندهام پاك مىشود ، مرا با خطا و عصيانم ياد مكن و بهرهء نشستنم را در يادت و گفتارم را در مسائلت و دعايم را در هنگام حال نيازم خشنودى و بهشت خود قرار ده .
آنچه از پيشگاه لطف و كرمت درخواست دارم به من مرحمت فرما و از فضلت بر من فزونى بخش ؛ من بندهاى هستم كه به سوى تو رغبت و ميل شديد دارم ، اى صاحب تمام جهانيان !
پروردگارا ! در كتابت اعلام كردهاى از كسى كه به ما ستم كرده بگذريم ، به خود ستم كردهايم و جز تو كسى ما را عفو نمىكند ، تنها تويى كه بايد از گناهان ما درگذرى پس ما را ببخش ، دستور دادهاى نيازمند را از در خانهء خود نرانيم و اكنون خود ما نيازمندانه به پيشگاهت آمدهايم ، ما را جز با روا شدن حاجت از در خانهء لطفت برمگردان .
تو به ما امر كردهاى به زير دست احسان كنيم ، هم اكنون ما بردگان و زيردستان توايم ما را از آتش دوزخ رهايى ده .
اى پناهم به هنگام غمزدگى ! اى فرياد رسم به وقت سختى ! به تو پناه آوردهام
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 381
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٨١