سالى براى حج آماده شدم ، خدمت حضرت صادق عليه السلام رسيدم . فرمود : قصد كجا دارى ؟ گفتم : حج . فرمود : مىدانى براى حاجى چه اندازه از ثواب است ؟
عرضه داشتم : نمىدانم برايم بگو . فرمود : هرگاه عبد هفت مرتبه خانه را طواف كند و دو ركعت نماز به جاى آورد و صفا و مروه را سعى كند ، خداوند بزرگ شش هزار حسنه به او عنايت مىكند و شش هزار سيئه از او محو مىنمايد و شش هزار درجه به او مىافزايد و شش هزار حاجت از او روا مىكند ، آن هم حاجت دنيا و آخرت . عرض كردم : فدايت شوم ، خيلى ثواب است . فرمود : به ثواب بيشتر از اين تو را خبر دهم ؟ عرض كردم : آرى . فرمود : قضاى حاجت انسان مؤمنى بالاتر از حج و حج و حج و خلاصه تا ده برابر حج است ! ! « 1 » قالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً سَرَّني وَمَنْ سَرَّني فَقَدْ سَرَّ اللّهَ « 2 » .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هركس مؤمنى را خوشحال كند ، مرا خوشحال كرده و هركه مرا خوشحال كند ، خدا را خوشحال كرده است .
امام صادق عليه السلام فرمود :
هركس بر مؤمنى سرور وارد كند ( كنايه از اينكه او را از گرفتارى نجات دهد ، قرضش را ادا كند ، به عيادتش برود ، حاجتش را روا نمايد ) ، خداوند ، عمل او را مجسم كند تا وقت مرگش به او بگويد : اى دوست خدا ! بشارت باد تو را به كرامت و رضوان الهى . اين عمل مجسم با او هست تا داخل قبر شود ، باز همان بشارت را بدهد چون به محشر درآيد ، باز هم همان بشارت را بدهد و در هر هولى با او هست
هامش
( 1 ) - الأمالى ، صدوق : 493 ، مجلس فى ذكر فضائل الحج ، حديث 11 ؛ بحار الأنوار : 96 / 3 ، باب 2 ، حديث 1 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 188 ، باب ادخال السرور على المؤمنين ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 71 / 287 ، باب 20 ، حديث 14 .