تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 279

مساهمون:

ص٢٧٩
جنازه‌اش حاضر شوى و در مرضش از او عيادت نمايى ، بدنت را براى حل مشكلش آماده كنى ، كارى كنى كه حاجتش را مجبور نشود از تو بخواهد ، بلكه به محض فهميدن حاجت او به قضاى حاجتش اقدام كنى ، چون اين حقوق را به جاى آوردى ولايت و دوستىات را به او متصل و از آن جانب به ولايت حق متصل شده است « 1 » ! ! قالَ أبُوعَبْدِاللّهِ عليه السلام : أَحْسِنْ يا إسحاقَ إلى أَوْلِيائي ما اسْتَطَعْتَ فَما أَحْسَنَ مُؤْمِنٌ إلى مُؤْمِنٍ وَلا أَعانَهُ إلّاخَمَشَ وَجْهُ إبليسَ وَقَرَّحَ قَلْبُهُ « 2 » . امام صادق عليه السلام فرمود : اى اسحاق ! به دوستانم تا جايى كه مىتوانى نيكى كن كه مؤمن به مؤمن نيكى نمىكند مگر اين‌كه صورت ابليس لطمه خورده و قلبش پر از هم و غم مىگردد . امام صادق عليه السلام فرمود : مؤمن ، برادر مؤمن و چشم او و راهنماى اوست ، به او خيانت نمىكند و خذلان او را نمىخواهد ، مؤمن براى مؤمن بركت است ، دو مؤمن وقتى وارد منزل مؤمنى مىشوند و آن مؤمن گرسنگى آن‌ها را بر طرف مىنمايد بهتر از آزاد كردن يك بنده است ؛ وقتى مؤمنى به مؤمنى قرض بدهد به خاطر خدا ، اجرش همانند صدقه است و وقتى مؤمن براى حل مشكل مؤمن قدم بردارد ، به هر قدمى حسنه‌اى به او عنايت مىشود و سيئه‌اى از او محو مىگردد و درجه‌اى از او بالا مىرود و پس از آن به ده حسنه رسيده و ده حاجتش برآورده مىگردد و مؤمنى كه پشت سر مؤمن دعا
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 169 ، باب حق المؤمن على اخيه ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 71 / 238 ، باب 15 ، حديث 40 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 207 ، باب فى الطاف المؤمن وإكرامه ، حديث 9 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 377 ، باب 32 ، حديث 21807 .