حقوق مؤمن بر مؤمن
معلى بن خنيس به حضرت صادق عليه السلام عرضه داشت :
حق مؤمن بر مؤمن چيست ؟ حضرت فرمود : هفت حق واجب است كه مخالفت با هريك ، خروج از ولايت خدا و طاعت اوست ! ! عرضه داشتم : آنها چيستند ؟
فرمود : اى معلى ! دوست توام و بر تو مىترسم كه اين حقوق را بگويم و تو ضايع كنى و در مقام حفظش بر نيايى و بدانى و عمل ننمايى .
عرضه داشتم : « لا قوة الا باللّه » .
فرمود : آسان ترين حق اين است كه دوست بدارى براى او آنچه را براى خود دوست دارى و نخواهى براى او آنچه را براى خود نمىخواهى .
حق دوّم : در برآوردن حاجتش حركت كرده و كوشش كنى و خشنودى و رضاى او را بجويى و با گفتارش مخالفت ننمايى .
حق سوّم : با نفس و مال نسبت به او توجه كنى و با دست و قدم و زبان به او يارى دهى .
حق چهارم : ديدبان و دليل و آيينه و پوشش او باشى .
حق پنجم : تو سير نباشى او گرسنه ، تو پوشيده نباشى او برهنه ، تو سيراب نباشى او تشنه .
حق ششم : اگر براى تو زن و خدمتكار هست ، ولى او بدون زن و خدمتكار است ، خدمتكار خود را به خانهء او فرستى كه لباسش را بشويد و طعامش را آماده كند و رختخوابش را پهن نمايد كه اينها حقوق بين تو و اوست .
حق هفتم : قسمش را تصديق كنى ، دعوتش را اجابت نمايى ، به تشييع