هوا در زندگى موجودات آن قدر ضرورى است كه آفريدگار مهربان آن را رايگان در اختيار گذاشت .
عدهاى از مردم از روى جهل و ناآگاهى ، هوا را آلوده مىكنند و اهميتى به پاكى و طهارت آن نمىدهند ، در نتيجه خود و ديگران را به ضعف مزاج مبتلا مىكنند و خويش را در پيشگاه حضرت حق مسؤول مىنمايند .
وقتى هواى تميز تنفس نشد و بخار سمى از بدن خارج نگشت ، اشتها از بين مىرود و بر اثر از بين رفتن اشتها سوء تغذيه پيش مىآيد و سوء تغذيه باعث از بين رفتن تاب و توان مىگردد و جسم ميدان بروز امراض مىشود .
بخارىهاى نفتى و دود چراغ براى تنفس مضر است ؛ زيرا هر دو باعث آلودگى هوا هستند ، در صورتى كه سه دقيقه به انسان هوا نرسد ، مرگ آدمى حتمى است .
هوا در بدن اثر فيزيكى و شيميايى دارد و از دو طريق مختلف نفوذ مىكند و آن عبارت است از ريتين و جلد ، چون آدمى هر دقيقه شانزده مرتبه شهيق و شانزده مرتبه زفير مىآورد ، پس در هر شبانه روزى بيست هزار مرتبه تنفس و در هر تنفس نيم ليتر هوا اخذ مىكند كه مجموعاً در شبانه روز معادل ده متر مكعب هوا داخل ريتين مىگردد و در شبانه روز معادل ده هزار ليتر خون با اين ده هزار ليتر مجاورت پيدا مىكند .
از اين ارقام به سهولت روشن مىشود كه هوا به نسبت بسيار عظيمى ، عمل تصفيهء خون را به عهده دارد ، بنابراين اندك تغيير شيميايى اين غذاى حياتى موجب سستى و فتور بدن مىشود .
اسلام ، آلوده كردن هوا را حرام دانسته و هر مسلمان موظف است در حفظ سلامت هوا بكوشد و از آلوده كردن هوا كه نتيجهء آن آلوده شدن بدن به خصوص اطفال و مخصوصاً بيماران است بپرهيزد .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٩٥