دوران ماه اوّل : نطفه يا بذر ناميه ؛ يعنى آن ذرهاى كه به چشم ديده نمىشود ، در ماه اوّل باردارى موجودى است كه قدّ آن از نيم سانتىمتر بيشتر نيست و در ظرف سى روز ، پنجاه مرتبه بزرگتر و هشت هزار برابر سنگينتر مىگردد .
به تدريج داراى يك سر ، يك بدن و يك دم مىشود ، قلبى دارد كه مىزند و خون در آن جريان دارد و نيز صاحب دست ، پا ، چشم ، گوش ، معده و مغز خواهد شد .
در اين ماه ، اعضا و اندامى كه در تمام عمر به كارش مىآيد و بعضى ديگر كه پيش از متولّد شدن از ميان مىروند ، اندكى ظاهر مىگردند و اين تغيير و تحوّلات در ماه نخستين صورت مىگيرد .
پس از آنكه نطفه وارد رحم شد و لقاح تخمهاى نر و ماده عملى و رحم بارور گشت ، انقلابات و تحوّلات عجيبى در آن روى مىدهد ، به اين ترتيب ، تخم مادّه به دو سلّول تقسيم و هريك از آن دو به طورى كه ذكر شد باز دو قسمت شده چهار سلّول مىگردند ، همين قسم سلولها رو به فزونى مىروند تا سلّولهاى كافى براى تشكيل جسم آماده شود .
در حالى كه توليد و تكثير سلّولها انجام مىشود ، نطفهء جنينى هم شروع به رشد مىنمايد و در پيرامون انحناى آن ، قشرى از مادّهء مغذّى موسوم به « پروفوپلاست » پيدا مىشود كه وارد تخمدان شده نسج آن را مىخورد و در آنجا قرار مىگيرد ، بعد يك نوع كيسهاى مىسازد كه عبارت از جفت بچه است و اين جفت با مادّه پروفوپلاست در تغذيه جنين كمك مىكند .
غذاى جنين كه مواد خوراكى و اكسيژن و آب است به وسيلهء خون مادر به جفت مىرسد . پروفوپلاست خون را جذب و به وسيلهء بند متصل به ناف به جنين مىرساند و آن هم متقابلًا مواد رسوب غذايى خون را به جفت بر مىگرداند و از
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٣٧