تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 308

مساهمون:

ص٣٠٨
آشنايى كامل داشته « 1 » - دربارهء هوا مىگويد : اگر قبول كنيم كه حرارت زمين در موقع جدايى از خورشيد ، معادل حرارت خود آفتاب ، يعنى دوازده هزار درجه بوده است ، در اين صورت كليّه عناصر به حالت خالص در آن وجود داشته و هيچ‌گونه تركيبات شيميايى قابل ملاحظه‌اى در آن يافت نمىشده است . به تدريج كه زمين يا قطعات پراكندهء آن شروع به سرد شدن كرد ، اختلاط عناصر ، شروع گرديد و هستهء مركزى زمينى كه ما امروز آن را مىشناسيم آغاز شد . اكسيژن و هيدروژن نمىتوانستند با هم مخلوط شوند ، تا آن‌كه حرارت زمين به چهار هزار درجه فارنهايت رسيد و آن وقت اين دو عنصر به سرعت با يكديگر مخلوط شده و از تركيب خود آب را به‌وجود آوردند . آنچه ما امروز به تحقيق مىدانيم اين است كه در اين دوره از تكوين زمين ، هواى محيط آن بايستى فوق العاده غليظ و سنگين باشد . همهء درياها در آسمان بودند و كليّهء عناصرى كه با يكديگر تركيب شده بودند ، در جو هوا پراكنده بودند . آب كه در هواى خارج زمين تشكيل شده بود به سمت زمين روانه شد ؛ اما چون هواى محيط زمين به مراتب گرم‌تر و سوزان‌تر از هواى چند هزار كيلومتر خارج از زمين بود ، ناچار آب تا به مجاورت آن مىرسيد تبخير مىشد و چيزى از آن به سطح كرهء زمين نمىرسيد ، به تدريج كه هواى زمين سردتر مىشد ، دريايى كه در
هامش
( 1 ) - واقعيت‌هايى كه در طبيعت و آفرينش انسان ، با زحمات دانشمندان كشف شده به صورت كلى يا تفصيلى در قرآن و روايات اسلامى موجود است و اين مسئله ، دليل بر اعجاز قرآن و حقانيّت دين مبين اسلام است .