[ وَكُنْ كَالنَّازِعِ رُوحَهُ أَوْ كَالْواقِفِ فِى الْعَرْضِ الْأَكْبَرِ غَيْرَ شاغِلٍ نَفْسَكَ عَمَّا عَناكَ مِمَّا كَلَّفَكَ بِهِ رَبُّكَ فى أَمْرِهِ وَنَهْيِهِ وَوَعْدِهِ وَوَعيدِهِ ]
حال انسان در هنگام ذكر
به هنگام ذكر يا در همه حال مانند انسان محتضر باش ؛ انسانى كه قدرت انجام هيچگونه عمل لغو و بيهودهاى ندارد ، انسانى كه در آن حال به غير لطف و محبّت و عنايت الهى به برنامهء ديگرى متوجّه نيست و از غير او كمك و يارى نمىخواهد و طمع به غير جناب او ندارد .
اگر در همهء حالات ، چه در خانه ، چه در بيرون ، چه در سفر ، چه در حضر ، چه در وقت كسب ، چه زمان معاشرت و چه هنگام خوردن و خوابيدن ، خود را همانند آدم ، محتضر بدانى ، باور كن كه لحظهاى حاضر نخواهى شد دست از حسنات بردارى و چشم به هم زدنى حاضر نخواهى شد دامن حياتت به آلودگىها آلوده شود ! !
يا خود را در همين دنيا و در تمام لحظاتش ، حاضر در محضر حساب ببين ، آن هم حساب و پروندهاى كه قاضى و حاكمش خداست و عاقبتِ پرونده يا بهشت است يا جهنم .
اى عزيز ! بيدار باش و فرصت گرانمايهء عمر را غنيمت بدان و دست از عروة