آرى ، غذاى حلال نتيجهاش جهاد در راه يار و رسيدن به مقام با عظمت شهادت است .
وَقالَ صلى الله عليه و آله : مَنْ أَكَلَ الْحَلالَ أَرْبَعينَ يَوْماً نَوَّرَ اللّهُ قَلْبَهُ وَأجْدى يَنابيعَ الْحِكْمَةَ مِنْ قَلْبِهِ عَلى لِسانِهِ « 1 » .
نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : هركس چهل روز حلال بخورد ، خداوند قلبش را نورانى كرده و چشمههاى حكمت از دلش بر زبانش جارى خواهد كرد .
تجلّى قرآن در قلب
از نكات بسيار مهمّى كه پيرامون اثر مال حلال مىتوان بيان كرد قضيهء مرحوم ملاكاظم است كه اهل اراك و انسانى متديّن به حقايق و عامل به دستورهاى حضرت حق بود .
تنها چيزى كه آن مرد با صفا را رنج مىداد ، بىسوادى او بود ، به خصوص وقتى سخن قرآن به ميان مىآمد ، به خاطر اين كه سواد خواندن و نوشتن نداشت ، سخت رنجيده خاطر مىشد .
او با تمام وجود عاشق قرآن بود و ميل داشت مانند كسانى كه قرآن مىخوانند ، قرآن بخواند .
او نمىتوانست قرآن بخواند ، ولى آنچه از قرآن به وسيلهء علماى ربّانى شنيده بود به آن آراسته بوده ؛ ملاكاظم رفتار و كردار و اخلاقش قرآن بود و به خصوص مسئلهء حلال و حرام در اعمال و مخصوصاً در كسب و كار و خوراك را رعايت مىكرد ! !
هامش
( 1 ) - محجّة البيضاء : 3 / 204 ، كتاب الحلال والحرام .