[ وَمالَهُ عَنِ الْحَرامِ فَهُوَ مِنْ جُمْلَةِ الصَّالِحينَ ]
در دو جملهء گذشته كه به طور مفصّل شرح داده شد ، امام صادق عليه السلام فرمود :
هركس دانشش را از هوى و هوس و دينش را از بدعت نگهدارى كند ( و در اين جمله كه مورد شرح است ، مىفرمايد ) و مال و اموالش را از حرام حفظ نمايد او از گروه شايستگان است .
جايگاه مال حلال در اسلام
اهميّت و ارزشى كه اسلام براى مال حلال قائل شده ، براى كمتر چيزى آن مقدار ارزش اعلام كرده است .
مال ، به خصوص مقدارى كه انسان از آن مىخورد ، به مانند ريشه است و تمام اعمال و كردار و رفتار و حركات انسان ، شاخ و برگ آن است .
آدمى براى انجام تمام كارها ، احتياج به قدرت و توان دارد ؛ اين قدرت و توان را خوراك انسان تأمين مىكند ، اگر اين خوراك حلال باشد ، محصول آن را كه عبادات و حركات صحيح اجتماعى و قسمتى از اخلاقيات است ، خداوند مهربان قبول مىكند و اصولًا مال حلال به انسان روشنى و نور بخشيده و آدمى را در مسير الهى به حركت مىآورد و اگر حرام باشد دل را تاريك و زمينهء ظهور اخلاق سيّئه و اعمال ناپسند و شيطانى را در انسان به وجود مىآورد .