همه و همه محصول دانش است .
دانش ، عامل رشد مغز ، صفاى جان ، بيدارى روح و حيات قلب است ، هر دانشى در زندگى مفيد باشد ، طبيعتاً فراگيرى آن واجب است و به كار بستنش واجبتر .
علم و معلّم و متعلّم در هر مكتب و مذهبى احترام دارند و در مكتب اسلام بيش از همهء مكاتب براى علم و معلّم و دانش آموز احترام و ارزش مىبينيم .
فرصتهايى كه براى انسان هست و مىتواند آن را صرف تحصيل علم كند ، اگر نكند عين خيانت است .
علم ، علّت بروز استعدادها و ظهور آثار اعجابانگيز از وجود انسان است ، جامعه آگاه معمولًا از خطرات بسيارى در امان است و طبيعتاً راه مبارزهء با بسيارى از عوامل ضرر به روى او باز است .
علم ، خورشيد زندگى است ، دانش فروغ پربهاى حيات است ، علم شيرينترين ميوهاى است كه انسان از نخستين روز خلقت تاكنون چشيده است .
گاو و خر از راه نوش فربه مىشوند ، ولى آدمى از راه گوش فربه مىگردد . اگر زندگى را هم چون يك ساختمان فرض كنيم ، پايهء اساسى و اصولى آن علم است .
خطر عالمان بى عمل
تمام اين ارزشها و آثار و قدر و قيمتها براى علم و براى عالم وقتى است كه در مسير صحيح قرار داشته باشد ، عالم كه ظرف علم است ، اگر داراى باطن آلوده و روح پليد و كدورت قلب و ظلمت روان باشد ، علمش در كجا مصرف خواهد شد ؟
يك انسان شرير ، يك آدم بىتربيت ، يك موجود پست ، يك بشر بىنور ، به