اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! از خدا پروا كنيد و با صادقان باشيد [ صادقانى كه كاملترينشان پيامبران و اهل بيت رسول بزرگوار اسلام هستند ] .
حضرت حق طلب آمرزش و مغفرت را دوست دارد ، پس بايد يكى از خواستههاى مهم انسان طلب بخشش و عفو باشد ، تحقّق بخشيدن به اين خواسته ، فقط در سايه بازگشت و توبه ميسّر است .
خداوند متعال تمام عبادات و روشهاى صحيح بندگى را دوست دارد ، پس بايد براى به دست آوردن بندگى اقدام كرد و كاسهاى از شراب طهور و حياتبخشِ عبوديّت را سر كشيد .
وجود مقدسش به تمام برنامههاى خير كه در قرآن و روايات معرّفى شدهاند ، عشق مىورزد ؛ پس بايد به طلب كليّهء برنامههاى خير برخاست و براى انجام خيرات خود را به آب و آتش زد .
انسانى كه به اين امور بىتفاوت است يا كه اين برنامهها جزء خواستههاى او نيست ، نمىتواند ادّعاى اميد كند . اميد مخصوص كسانى است كه در مزرعهء دنيا به پاشيدن بذر نيكى و عبادت اقدام كردهاند و به هر كار خيرى آراسته شدهاند و به اميد برداشت محصول در هر دو دنيا ، زندگى مىكنند .
اين اميد پس از آن همه طلب و خواسته ، اميد صحيحى است و بلكه اصل اميد است و طلب و خواسته واقعى زاييدهء اين اميد است .
قرآن مىفرمايد :
[
فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً ]
« 1 »
.
پس كسى كه ديدار [ پاداش و مقام قرب ] پروردگارش را اميد دارد ، پس بايد
هامش
( 1 ) - كهف ( 18 ) : 110 .