وسائل و ابزار مادّى و معنوى به عنوان وسيله ، براى رسيدن به معشوق حقيقى استفاده كند .
آنان كه براى رشد حال عرفانى در راه انبيا و امامان عليهم السلام قرار گرفتند ، به آن چه بايد برسند رسيدند و آن بينشى كه بايد پيدا كنند ، پيدا كردند و در اين مسير به خاطر رنج عبادت و حركت در راه بندگى ، از اشراق و تجلّى حق بر قلب خود برخوردار شده و به مقام معيّت رسيدند .
[
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ]
« 1 »
.
بىترديد خدا با كسانى كه پرهيزكارى پيشه كردند و كسانى كه [ از هر جهت ] نيكوكارند مىباشد .
[
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ]
« 2 »
.
خدا با صابران است .
قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله : انّ لِىَ مَعَ اللّه حالاتٍ لا يَحْتَمِلُها مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نَبىٌّ مُرْسَلٌ « 3 » .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « به درستى كه براى من با خداوند حالاتى است كه نه ملك مقرّب و نه پيامبر مرسل طاقتش را ندارند » .
اگر گفته شود علّت رسيدن انسان به اين مقامات عالى ، همان حالات درونى همراه با عبادات الهى و ملكوتى است صحيح گفته شده .
اين فقير پايه گذار عرفان را بزرگان هند يا حكماى يونان يا دانشمندان قديم ايران
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) : 128 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 153 .
( 3 ) - روح الارواح : 348 با كمى اختلاف .