4 - خوف از عذاب گناهان انجام گرفته و اين كه اين خوف بهترين علت براى توبه است .
5 - خوف از نقصان در عبادت يا قلّت آن در برابر عظمت حق .
6 - خوف از ناچيزى خود ، در برابر عظمت بىنهايت در بىنهايت حق .
1 - خوف از پيش آمدن خطر براى مردم
خوف از پيش آمدن خطر براى جامعه و اعلام آن براى بيدارى مردم ، مخصوص انبيا و اوليا و ائمه و حكيمان و دلسوزان دورانديش است .
همين خوف كه برخاسته از دلسوزى آنان نسبت به خلق بود ، آنان را وادار كرد كه با تمام وجود براى سعادت دنيا و آخرت قيام كنند و آنان را از گرفتار شدن به وادى گمراهى حفط نمايند .
قرآن كريم دربارهء ترس نوح نسبت به قومش مىفرمايد :
[
لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ]
« 1 »
.
به يقين ، نوح را به سوى قومش فرستاديم ، پس به آنان گفت : اى قوم من ! خدا را بپرستيد كه شما را جز او معبودى نيست ، من قطعاً از عذاب روزى بزرگ بر شما مىترسم .
و نيز مىفرمايد :
[
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ * أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 59 .