[ « 31 » لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَدُومُ بِدَوَامِكَ « 32 » وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً بِنِعْمَتِكَ « 33 » وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يُوَازِي صُنْعَكَ « 34 » وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً يَزِيدُ عَلَى رِضَاكَ « 35 » وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً مَعَ حَمْدِ كُلِّ حَامِدٍ وَ شُكْراً يَقْصُرُ عَنْهُ شُكْرُ كُلِّ شَاكِرٍ ]
تو را سپاس ، سپاسى كه جاودانگيش به جاودانگيت ادامه پيدا كند و تو را سپاس ؛ سپاسى كه همراه نعمتت پاينده باشد ، و تو را سپاس ؛ سپاسى كه با شمارهء آفريدههايت برابرى كند ، و تو را سپاس ؛ سپاسى كه بر خشنوديت بيفزايد ، و تو را سپاس ؛ سپاسى كه با سپاس هر سپاسگزارى توأم باشد ، و شكرى كه شكر هر شاكرى از آن كوتاه آيد .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٨١