[ « 36 » حَمْداً لَا يَنْبَغِي إِلَّا لَكَ وَ لَا يُتَقَرَّبُ بِهِ إِلَّا إِلَيْكَ « 37 » حَمْداً يُسْتَدَامُ بِهِ الْأَوَّلُ وَ يُسْتَدْعَى بِهِ دَوَامُ الْآخِرِ « 38 » حَمْداً يَتَضَاعَفُ عَلَى كُرُورِ الْأَزْمِنَةِ وَ يَتَزَايَدُ أَضْعَافاً مُتَرَادِفَةً « 39 » حَمْداً يَعْجِزُ عَنْ إِحْصَائِهِ الْحَفَظَةُ وَ يَزِيدُ عَلَى مَا أَحْصَتْهُ فِي كِتَابِكَ الْكَتَبَةُ « 40 » حَمْداً يُوازِنُ عَرْشَكَ الْمَجِيدَ وَ يُعَادِلُ كُرْسِيَّكَ « 41 » الرَّفِيعَ حَمْداً يَكْمُلُ لَدَيْكَ ثَوَابُهُ وَ يَسْتَغْرِقُ كُلَّ جَزَاءٍ جَزَاؤُهُ ]
سپاسى كه سزاوار غير تو نباشد ، و به وسيلهء آن جز به تو تقرّب جسته نشود ؛ سپاسى كه باعث دوام سپاس اول ، و علت درخواست دوام سپاس آخر شود ؛ سپاسى كه بر اساس گردش زمانها چند برابر گردد ، و به افزايشهاى پى در پى فزونى يابد ؛ سپاسى كه حافظان اعمال از شمردنش ناتوان شوند ، و بر آنچه كاتبان اعمال در كتاب تو مىنويسند ، افزون گردد ؛ سپاسى كه با عرش مجيدت برابر ، و با كرسى بلندت معادل شود ؛ سپاسى كه پاداشش از جانب تو كامل گردد ، و مزدش همهء مزدها را فرا گيرد .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 82
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٨٢