كسى كه كار خود را به خدا واگذارد ، در آسايش جاودان و زندگى هميشه خوش است و واگذارندهء حقيقى كسى است كه از هر خواستهاى ، جز خدا دست شويد .
خداوند متعال در قرآن مجيد دربارهء مؤمن آل فرعون فرمود :
فَسَتَذْكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوّضُ أَمْرِى إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرُ بِالْعِبَادِ * فَوَقَاهُ اللَّهُ سَيَاتِ مَا مَكَرُواْ وَ حَاقَ بَالِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ » « 1 »
پس به زودى [ درستىِ ] آنچه را [ كه امروز دربارهء عذاب اسرافكاران ] مىگويم [ و شما باور نمىكنيد ] متوجّه خواهيد شد ، و من كارم را به خدا وامىگذارم ؛ زيرا خدا به بندگان بيناست . * پس خدا او را از آسيبهاى آنچه بر ضد او نيرنگ مىزدند ، نگه داشت و عذاب سختى فرعونيان را احاطه كرد .
تفويض پنج حرف دارد و هر حرفى نشانهء حكمى است ، هر كه به حرفى از آن عمل كند حكم آن را به جاى آورده است .
« تاء » نشانهء ترك تدبير امور دنيا .
« فاء » فانى شدن هر همّتى به جز همّت براى خدا .
« واو » نشانهء وفاى به عهد و راست شمردن وعدههاست .
« ياء » نشانهء يأس از خويشتن و يقين به پروردگار است .
« ضاد » نشانهء ضمير پاك و ضرورت نياز به خداوند است .
واگذارندهء امور كسى است كه كارش را به خدا مىسپارد ، شبش را با سلامت از هر گزند و آفتى به روز رساند ، و روزش را با دينى سالم به شب آورد . « 2 »
هامش
( 1 ) - غافر ( 40 ) : 44 - 45 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 68 / 148 ، باب 63 ، حديث 44 ؛ مصباح الشريعة : 175 .