اعتقاد انسان را به مبدأ و معاد و مراحل سفر به آخرت تقويت مىسازد .
مرحوم شيخ عباس قمى در كتابى به نام « منازل الآخرة » سرگذشت ارواح در عالم آخرت را از مرحلهء مرگ تا جهنّم با حكايات و اشعار و احاديث معتبر به طور شايسته تشريح نموده است .
بنابراين هيچ كفر و فسادى در درون انسان بالاتر از احساس خودبينى و خود محورى نيست و همهء كشمكشها و عصيانگرىها از اين نقطه سرچشمه مىگيرد . تا انسان وجود خود را در حق فانى نسازد هرگز وجود ربّانى و حقّانى نمىيابد و رنگ و بوى يگانگى و صلح و صفا و آرامش را به خود نمىبيند و لقاى شيرين حق را حس نمىكند .
پس انسان هنگامى شايستهء لقاى دوست حقيقى مىگردد كه به مقامات بالا بينديشد .
رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نبيند * بنگر كه تا چه حد است مكان آدميّت
( سعدى شيرازى )