مشعر ارث مىبرد ، زيرا اصل زمين مال خداست و آن را به هر كس صلاح بداند واگذار مىكند و سالار شهيدان و شهيدان در راه خدا ، همگى وارثان مشعر و منى هستند و آنان با اهداى جان و فدا كردن فرزند و خانواده ، وارث اسرار نهفته در سرزمين مكّه شوند .
در زيارتنامهها و خطابههاى اسيران اهل بيت از شهيد مظلوم كربلا ، به ذبيح و قتيل ياد شده است . او وارث اسماعيلى بود كه در مناى كربلا ، قربانى حيات دين شد و پيام شرف و عزّت را به انسانها ابلاغ كرد .
حقيقت دين و حيات باطنى هر مكتبى در اهداى قربانيان و فداكاران حق است و خون آنان ريشهء درخت دين را آبيارى مىكند . ملتهايى كه در راه آزادى و استقلال گام برداشتهاند ، همواره قربانيان بسيارى را تقديم كردهاند و قربانى دادن و شهادت ، رمز پيروزى و عزّت آنان بوده است .
امام سجّاد عليه السلام در حقّ قربانى چنين فرمود :
حق قربانى آن است كه نيّت آن را براى خدا خالص كنى و خود را در معرض رحمت و قبول الهى قرار دهى و در پى نگاه بينندگان نباشى . اگر چنين بودى ، خود را بيهوده به رنج نيفكندهاى و ظاهر سازى نكردهاى و مقصودت ، خدا بوده است . « 1 » امام على عليه السلام فرمود : شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله روز عيد قربان ، خطبه مىخواند و مىفرمود :
امروز روز ثَجّ و عَجّ است . « ثَجّ » خون قربانىهاست كه مىريزد ، پس نيّت هر كه صادق باشد ، اوّلين قطرهء خون قربانى او ، كفّارهء همه گناهان اوست .
« عَجّ » دعاست پس به درگاه خداوند دعا كنيد ، قسم به آن كه جان محمد صلى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 71 / 13 ، باب 1 ، حديث 2 ؛ تحف العقول : 259 .