با درود پيوسته بر مقام رسالت و اهل بيت نبوّت و بزرگوارانى كه ما را با ياد دادن آموزههاى دينى و فراخواندن به رفتار و كردار نيك و نظام تربيتى به حق رهنمون شدند و در انسان انگيزهء بيشترى براى تكامل و رسيدن به كمالات معنوى برتر ، پديد آوردند .
حضرت على عليه السلام در رابطه با فضائل آل محمد صلى الله عليه و آله و كرامت اهل بيت عليهم السلام چنين مىفرمايد :
هُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَ مَوْتُ الْجَهْلِ . يُخْبِرُكُمْ حِلْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَ ظاهِرُهُمْ عَنْ باطِنِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ حِكَمِ مَنْطِقِهِمْ . لايُخالِفُونَ الْحَقَّ وَ لايَخْتَلِفُونَ فِيهِ .
هُمْ دَعائِمُ الْإِسْلامِ وَ وَلائِجُ الْاعْتِصامِ بِهِمْ عادَ الْحَقُّ فى نِصابِهِ وَ انْزاحَ الْباطِلُ عَنْ مُقامِهِ وَ انْقَطَعَ لِسانُهُ عَنْ مَنْبِتِهِ . عَقَلُوا الدّينَ عَقْلَ وِعايَةٍ و رِعايَةٍ ، لا عَقْلَ سَماعٍ وَ رِوايَةٍ . فَانَّ رُواةَ الْعِلْمِ كَثيرٌ وَ رُعاتَهُ قَليلٌ . « 1 »
اينان حيات دانش ، و مرگ جهلند . بردبارى آنان از دانششان ، و آشكارشان از نهانشان ، و سكوتشان از حكمت گفتارشان شما را خبر مىدهد . با حق مخالفت نمىورزند و در آن اختلاف نمىنمايند . ستونهاى اسلام ، و پناهگاه مردمند . حق به آنان به جاى اصليش بازگشت ، و باطل از جايگاهش دور شد ، و زبانش از ريشه قطع گرديد . دين را همراه با فراگيرى و عمل درك كردند ، نه فقط از راه شنيدن و روايت كردن ؛ زيرا راويان دانش فراونند ، و عمل كنندگان به حق اندك .
صبر بر مسائل و مشكلات اجر و مزد بالايى دارد . در همهء امور بزرگان حقيقى ، بارى را به دوش مىگيرند و تا پاى جان بر آن مىايستند ، تا نور حق و حقيقت بر هر جا بتابد . البته كسانى كه خدا را به عنوان معبود خود مىپذيرند بايد ايستادگى كنند
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 239 .