دادى ، و پى در پى بر آنان اتمام حجّت كردى .
مهلت دادن خداوند به گناهكاران
مهلت دادن و تأخير در عذاب خداوند بر دو وجه منظور است : گاهى خداوند نسبت به افراد صالح و مؤمنى كه مرتكب لغزش و گناه شدهاند مهلت مىدهد و عذاب را به تأخير مىاندازد و گاهى نسبت به افراد مخالف و كفّار مهلت مىدهد كه در آيات و روايات متعددى ، هر دو مورد بيان شده است .
امهال و تمهيل در لغت
« امهال : به معناى تأخير انداختن عذاب و مجازات مخالفان و كفّار و عجله نداشتن نسبت به مجازات آنان مىباشد .
تمهيل : استعمال كلمهء تمهيل براى تثبيت حق و اتمام حجّت و اميد به بيدارى و اصلاح و توبه و رفع عذر و بازگشت به سوى خداوند است و اين مهلت مخصوص مؤمنان و صالحان مىباشد . »
آرى ، مهلت دادن و به تأخير انداختن مجازات براى مؤمنان و اهل صالح نعمت و حجت و اميد به بازگشت و براى كفّار و مخالفان نقمت و بدبختى است .
مهلت دادن به مؤمنان
امّا مهلت دادن خداوند به مؤمنان و بندگان صالحى كه دچار لغزش گرديدهاند از بزگترين الطاف و نعم الهى است و اگر اين مهلت دهى نبود ، دنيا جايى براى زندگى نبود و اگر خداوند اسرار انسانها را فاش مىكرد و در عقوبت و مجازات عجله مىنمود ، ديگر چيزى از هستى باقى نمىماند هم چنان كه در قرآن مجيد مىفرمايد :
وَ لَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍ وَلكِن يُؤَخّرُهُمْ