[ تَسْتُرُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ فَضَحْتَهُ وَ تَجُودُ عَلَى مَنْ لَوْ شِئْتَ مَنَعْتَهُ وَ كِلَاهُمَا أَهْلٌ مِنْكَ لِلْفَضِيحَةِ وَ الْمَنْعِ غَيْرَ أَنَّكَ بَنَيْتَ أَفْعَالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ وَ أَجْرَيْتَ قُدْرَتَكَ عَلَى التَّجَاوُزِ « 9 » وَ تَلَقَّيْتَ مَنْ عَصَاكَ بِالْحِلْمِ وَ أَمْهَلْتَ مَنْ قَصَدَ لِنَفْسِهِ بِالظُّلْمِ تَسْتَنْظِرُهُمْ بِأَنَاتِكَ إِلَى الْإِنَابَةِ وَ تَتْرُكُ مُعَاجَلَتَهُمْ إِلَى التَّوْبَةِ لِكَيْلَا يَهْلِكَ عَلَيْكَ هَالِكُهُمْ وَ لَا يَشْقَى بِنِعْمَتِكَ شَقِيُّهُمْ إِلَّا عَنْ طُولِ الْإِعْذَارِ إِلَيْهِوَ بَعْدَ تَرَادُفِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِ ]
پرده مىپوشى بر كسى كه اگر مىخواستى رسوايش مىكردى . جود و كرم مىكنى بر كسى كه اگر مىخواستى منعش مىفرمودى ، در حالى كه هر دوى اينها از جانب تو سزاوار رسوايى و منعند ؛ امّا چنين نمىكنى ، چون تمام كارهايت را بر پايهء احسان و تفضّل بنا نهادى ، و قدرتت را بر آيين گذشت به جريان انداختى ، و با كسى كه با تو به مخالفت برخاسته ، با بردبارى روبهرو شدى ، و كسى را كه بر ستم به خود همّت گماشت مهلت دادى ، با حلم و بردباريت مهلتشان مىدهى ، تا به سويت باز گردند . شتاب در عقوبت را وا مىگذارى ، تا به عرصه گاه توبه و بازگشت بنشينند ، تا آن كه از جانب تو سزاوار هلاكت شده ، هلاك نشود ، و تيره بختشان به نعمت تو بدبخت نگردد . هلاكت و بدبختى آنان پس از طول مدتى است ، كه حرام و حلالت را براى آنان روشن كردى ، و پيوسته به عذاب تهيدستان فرمودى ، و عذر بسيارى از اين قبيل در برابرشان قرار
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 335
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٣٥