صورت است كه از آنچه در آشكار و نهان نهى شدهاى بپرهيزى ، و حقّ خشيت را در باطن و ظاهر بجاى آورى ، وجودت را در ايّام روزهداريت به او واگذار كنى ، و دل براى او فارغ نمايى ، و همهء هستيت را براى خواستههاى حضرت دوست مايه بگذارى .
چون اين امور را رعايت كردى به حقيقت روزه براى خدا روزهدار شدهاى ، و امرش را در امر روزه اطاعت كردهاى ، و به هر مقدار از اين امور كم بگذارى از واقعيّت و معنويّت روزهات كاستهاى .
پدرم حضرت باقر عليه السلام فرمود :
پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد زنى كنيزش را ناسزا گفت ، غذا خواست و به آن زن فرمود :
بخور ، عرضه داشت : روزهام ، فرمود : اين چه روزهاى است كه كنيزت را در آن ناسزا گفتى ؟ روزه فقط از خوردن و آشاميدن نيست ، خداوند روزه را به غير از خوردن و آشاميدن حجاب بين عبد و تمام بدىها قرار داده ، قول بد روزه را به افطار مىكشاند ، چقدر روزهگير كم و گرسنه زياد است ؟ « 1 » در هر صورت ، برابر روايات و اخبار فراوانى كه در جهت ماه مبارك رمضان از رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه معصومين عليهم السلام رسيده ، روزهء حقيقى در ماه رمضان روزهاى است كه روزهدارش از تمام گناهان ظاهرى و باطنى بپرهيزد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 93 / 292 - 293 ، باب 36 ، ذيل حديث 16 ؛ نوادر الاشعرى : 21 و 22 ، باب 2 ، حديث 10 .