عباس عليه السلام به نزديك دشمن رفت و از آنان مهلت گرفت . « 1 »
قرآن مجيد در آئينه روايات پيامبر و اهل بيت عليهم السلام
كثرت روايات و احاديثى كه از رسول الهى و امامان معصوم در رابطه با قرآن مجيد در معتبرترين كتب حديث نقل شده به اندازهاى است كه انديشمندان كتابهاى مستقلّى در اين زمينه فراهم كردهاند .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
اذَا الْتَبَسَتْ عَلَيْكُمُ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ ، فَانَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ ، وَ ماحِلٌ مُصَدَّقٌ وَ مَنْ جَعَلَهُ امامَهُ قادَهُ الَى الْجَنَّةِ ، وَ مَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ ساقَهُ الَى النَّارِ ، وَ هُوَ الدَّليلُ يَدُلُّ عَلى خَيْرِ سَبيلٍ . « 2 »
به هنگامى كه فتنهها همچون پارههاى شب تار به شما حملهور شد ، بر شما باد به قرآن ، زيرا كه قرآن شفاعتش در پيشگاه حق قبول ، و شكايتش مورد پذيرش است ، آن كه قرآن را راهبرش قرار دهد قرآن او را به بهشت مىبرد ، و هر كه اين منبع خير را پشت سر اندازد قرآن او را به جهنّم روانه سازد ، و قرآن راهنماى به بهترين راههاست .
و آن حضرت فرمود :
الْقُرْآنُ افْضَلُ كُلِّ شَىْءٍ دُونَ اللَّهِ . « 3 »
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 44 / 392 ، باب 37 ، ذيل حديث 2 ؛ اللّهوف ، سيد ابن طاووس : 89 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 598 ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 6 / 171 ، باب 3 ، حديث 7657 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 89 / 18 ، باب 1 ، حديث 18 ؛ مستدرك الوسائل : 4 / 236 ، باب 2 ، حديث 4585 .