[ « 2 » وَ فُرْقَاناً فَرَقْتَ بِهِ بَيْنَ حَلَالِكَ وَ حَرَامِكَ وَ قُرْآناً أَعْرَبْتَ بِهِ عَنْ شَرَائِعِ أَحْكَامِكَ وَ كِتَاباً فَصَّلْتَهُ لِعِبَادِكَ تَفْصِيلًا وَ وَحْياً أَنْزَلْتَهُ عَلَى نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ - صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ - تَنْزِيلًا ]
و جدا كنندهاش ساختى ، كه به وسيلهء آن بين حلال و حرامت جدايى انداختى ، و آيات به هم پيوستهاى است ، كه از بركت آن ، راههاى احكامت را آشكار كردهاى ، و كتابى است كه هر چيزى را براى بندگانت در آن بيان كردهاى ؛ بيانى جامع و رسا ، و وحى است كه بر پيامبرت محمد صلى الله عليه و آله فرود آوردى ؛ فرود آوردنى به حق .
اسماى قرآن
در اين جملات ملكوتى به اسامى كتاب حق كه هر يك نشانگر مفهومى بلند و معنائى آسمانى است اشاره شده و كنار هر اسم به صورت رمز به حقيقت آن تذكّر داده شده است :
فرقان ، قرآن ، كتاب ، وحى ، نور ، شفا ، ميزان ، عَلَم نجات .
فرقان
فرقان حقيقتى است كه به وسيلهء آن حلال از حرام ، واجب از مستحب ، معروف از منكر ، نور از ظلمت ، خير از شرّ ، حق از باطل تميز داده مىشود .