سِواكَ . « 1 »
يعنى آنچه از جانب تو به من رسيده ، چنان نيكو و زيبا مىبينم كه نسبت به آن در كمال خشنودى و رضايم ، و برامتحانت صابر و در برابر امرت تسليم ، كه مرا معبودى و محبوب و معشوقى جز تو نيست !
و چنان كه خواهر با كرامتش در پاسخ زادهء مرجانه به وقتى كه از آن حضرت پرسيد كار خدا را با خاندانت چگونه ديدى ؟
فرمود :
ما رَأيْتُ الّا جَميلًا . « 2 »
جز زيبائى چيزى نديدهام !
آرى ، عبد اگر با ديد حق به اوضاع و احوال بنگرد ، و از دريچهء چشم دوست به آنچه برايش مقدّر شده نظر كند ، تسليم عظمت كار شود ، و از اختيار خويش درآيد ، و اندر ميانه جز اختيار دوست اختيارى نماند .
مقام رضا در قرآن
قرآن مجيد از دارندگان رضا تمجيد و تعريف كرده است :
رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ اولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 3 »
هامش
( 1 ) - موسوعة الامام على بن ابى طالب عليه السلام فى الكتاب و السنة و التاريخ : 7 / 248 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 45 / 115 ، باب 39 ؛ اللّهوف : 160 .
( 3 ) - مجادله ( 58 ) : 22 .