علقمه مىگويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم ؛ اى فرزند رسول خدا ! مردم به ما كارهاى زشتى نسبت مىدهند به گونهاى كه سينهء ما تنگ شده است ؛ حضرت فرمود : اى علقمه !
إِنَّ رِضَا النَّاسِ لايُمْلَكُ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لاتُضْبَطُ . « 1 »
خشنودى مردم به دست نمىآيد و زبان آنان نظم و مقررات برنمىدارد .
يعنى چيزى جلوى زبان گزنده آنان را نمىگيرد . پيامبران خداوند از گزند آزار زبانى و روحى و نسبتهاى دروغ و درگيرىهاى جسمى قوم خود مصونيّت نداشتند و همواره اهانتها تا پايان عمرشان ادامه مىيافت .
ازجمله پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه به فرمايش ايشان سختترين هجمهها را تحمل كرده است مىفرمايد :
ما أُوذِىَ نَبىٌّ مِثْلَ ما أُوذيتُ . « 2 »
هيچ نبىّ به مانند من آزار و سختى نديده است .
بسيار خطرات و نقشهها براى حضرت پديد آمد كه اگر عنايت و دست غيبى پروردگار نبود ، اسلام از صفحهء گيتى پاك مىشد وانسانهاى شرور و فاسد بر دنيا حكومت مىكردند .
اين فشارها حتى دربارهء معصومان و اولياى الهى هم در ولايت و امامت ايشان ادامه يافت و با شدّت وحشيانهاى رفتار مىشد تاجايى كه در باب مذاهب و اعتقادات به ذات مقدس خداوند هم اهانتها و پرسشهاى موهومى طرح گرديد .
حضرت صادق عليه السلام ازحال تلخ حضرت موسى عليه السلام بازگو مىفرمايد :
وَ قالَ مُوسى عليه السلام فى مُناجاتِهِ أَسْأَلُكَ يا رَبِّ أَنْ لايُقالَ فى ما لَيْسَ فىَّ فَقالَ :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 67 / 2 ، باب 39 ، حديث 4 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 102 ، حديث 3 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 39 / 56 ، باب 73 ، ذيل حديث 15 ؛ كشف الغمة : 2 / 537 .