على بن يقطين مىگويد : موسى بن جعفر عليه السلام به من فرمود : در بنى اسرائيل مردى مؤمن بود داراى همسايهاى كافر ، اين همسايهء كافر به همسايهء مؤمن مهربان بود و نسبت به وى كار خير انجام مىداد ، وقتى آن كافر از دنيا رفت ، خداوند در جهنّم خانهاى از گل براى او بنا كرد كه او را از حرارت آتش حفظ كند ، و به او از غير جهنّم روزى مىرسيد ، او را گفتند : اين لطف حق به خاطر مدارا و رفق و انجام كار خير توست نسبت به همسايهء مؤمنت در دنيا . « 1 » رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
مَنْ مَنَعَ الْماعُونَ مِنْ جارِهِ انِ احْتاجَ الَيْهِ مَنَعَهُ اللّهُ فَضْلَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ، وَ وَكَلَهُ الى نَفْسِهِ ، وَ مَنْ وَكَلَهُ اللّهُ الى نَفْسِهِ هَلَكَ ، وَ لايَقبَلُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ عُذْراً . « 2 »
كسى كه ما يحتاج زندگى را از همسايه ، در صورتى كه به آن نياز دارد منع كند ، خداوند در قيامت فضلش را از او دريغ نمايد ، و وى را به خود واگذارد ، و هر كس را خداوند به خود واگذارد هلاك مىشود ، و حضرت حق از او عذرى را نمىپذيرد .
و نيز فرمود :
احْسِنْ مُجاوَرَةَ مَنْ جاوَرَكَ تَكُنْ مؤْمِناً . « 3 »
با همسايه نيكى كن تا مؤمن باشى .
امير المؤمنين عليه السلام درفرازهائى ملكوتى فرموده است :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 8 / 349 ، باب 26 ، حديث 11 ؛ ثواب الاعمال : 169 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 73 / 363 ، باب 67 ، حديث 30 ؛ وسائل الشيعة : 9 / 52 ، باب 7 ، حديث 11500 .
( 3 ) - مستدرك الوسائل : 8 / 426 ، باب 73 ، حديث 9885 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 201 .