ما نَحَلَ والِدٌ وَلَداً نَحْلًا افْضَلَ مِنْ ادَبٍ حَسَنٍ . « 1 »
هيچ پدرى نسبت به فرزندش ، بخشش و تفضلى بهتر از ادب نيك نبخشيده است .
در حقيقت ، ادب نيكوترين ميراث است ، امام على عليه السلام در اين زمينه فرمود :
خَيْرُ ما وَرَّثَ الْآباءُ الْابْناءَ الْادَبُ . « 2 »
بهترين ميراثى كه پدران براى فرزندان باقى مىگذارند ادب و تربيت است .
نقش پدر و مادر در تربيت فرزندان
بر اين اساس كودكان را نبايد به حال و طبيعت خود واگذار كرد ، امر تربيت مهم و مسؤوليت والدين در اين رابطه سنگين است . پدر و مادر وظيفه دارند موجبات رشد او را از هر جهت فراهم آورند و نهال شخصيت او را از هم اكنون آبيارى نمايند . در امر تربيت كودكان و اداى حقوقشان ، پدر و مادر هر دو مسئولند ، اما مسؤوليت پدر در اين رابطه مستقيم و بيشتر است . او مسؤول مستقيم تربيت اسلامى فرزندان خويش ، و مسؤول عواقب نيك و بد آنهاست . وظيفه دارد آنان را افرادى مؤمن ، لايق ، متعهد ، مسؤول براى خود و جامعهاش پديد آورد ، اين وظيفه حتى در دوران جنينى كودك براى پدران مطرح است و زمينه سازىها از همان آغاز بايد انجام شود .
پدر در خانواده نقشى مسلّط دارد ، اوست كه از نظر امر و نهى و كنترل اخلاق ، توجه اهل خانه را به سوى خود معطوف مىدارد ، و راهنماى آنها درعرصهء زندگى
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 15 / 164 ، باب 59 ، حديث 17872 .
( 2 ) - غرر الحكم : 407 ، حديث 9347 .