حضرت على عليه السلام فرمود :
وَ انَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الذَّليلُ الْحَقيرُ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ . « 1 »
و حال آن كه من بندهء ناتوان ، خوار و كوچك ، زمينگير و درماندهء توام .
اسلام عزيز به احدى اجازهء ناز و فخر فروشى را به مردم نمىدهد . عالم ، ثروتمند ، مقام دار ، شريف ، مشهور ، همه و همه مأمور به تواضع و فروتنى نسبت به تمام مردمند .
قرآن مجيد اعلام مىكند كه حضرت حق متكبر فخرفروش و نازكنندهء به مردم را دوست ندارد .
انَّ اللّهَ لايُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ » « 2 »
همانا خدا هيچ خودپسند فخرفروش را دوست ندارد .
انسان هر حسن و خوبى در ظاهر و باطن دارد از خدا است ، انسان مستقلًا از خود چيزى ندارد ، و در وجود جز فقر محض چيزى نيست ، آنچه را خدا داده وقتى بخواهد از انسان بگيرد ، در يك چشم به هم زدن مىگيرد ، پس جائى براى كبر و فخر براى هيچ انسانى نمىماند .
فخر فروشى در روايات
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
انَّ اللّهَ تَعالَى اوْحى الَىَّ انْ تَواضَعُوا حَتّى لايَفْخَرَ احَدٌ عَلى احَدٍ ، وَ لايَبْغِىَ احَدٌ عَلى احَدٍ . « 3 »
هامش
( 1 ) - مصباح المتهجّد : 847 ، دعاى كميل .
( 2 ) - لقمان ( 31 ) : 18 .
( 3 ) - صحيح مسلم : 8 / 160 ؛ المعجم الكبير : 17 / 365 .