[ « 15 » اللَّهُمَّ وَ لِي إِلَيْكَ حَاجَةٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْهَا جُهْدِي وَ تَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِيَلِي وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي رَفْعَهَا إِلَى مَنْ يَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إِلَيْكَ وَ لَا يَسْتَغْنِي فِي طَلِبَاتِهِ عَنْكَ وَ هِيَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِينَ وَ عَثْرَةٌ مِنْ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِينَ ]
خدايا ! براى من در پيشگاه حضرتت حاجتى است كه دست طاقت و توانم ، از دست يا بى به آن كوتاه است ، و رشتهء چارهام ، بدون لطف تو بريده است ، و نَفْسم در نظرم چنين آراسته كه رفع نيازم را از كسى بخواهم كه رفع نيازهايش را از تو مىخواهد ، و در حاجاتش از تو بىنياز نيست . اين درخواست حاجت از غير تو لغزشى است ، از لغزشهاى خطاكاران ، و افتادنى است ، از افتادنهاى گناهكاران .
فقر و امتحان الهى
فقر و تهيدستى امتحانى از امتحانات الهى است ، در چنين موضعى هوشيارى و آگاهى كافى لازم است كه فشار نفس ، انسان را به جايى كه حضرت حق راضى نيست نكشاند و براى رفع حاجت و نياز ، آدمى را به دامن طاغوت و طاغوتيان نيندازد كه صبر و حوصله بر فقر و نياز ، تا رفع آن به لطف و كرم حضرت ربّ الارباب ثواب عظيمى در نزد حق دارد .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه حكيمى گفته است :