امام صادق عليه السلام فرمود :
هنگامى كه گناه و معصيت عبدى زياد شود و در برابرش عامل جبرانى نيابد ، خداوند وى را به غصّه و اندوه در دنيا مبتلا مىكند تا جبران شود ، و گرنه در بدنش مرضى پديد آورد تا كفّاره گناهانش گردد ، و گرنه مرگ را جهت جبران گناه بر وى سخت نمايد و گرنه عذاب قبر بر او بگمارد ، تا روز قيامت پاك و پاكيزه وارد شود و چيزى بر گناه او شهادت ندهد . « 1 » حضرت صادق عليه السلام فرمود :
انَّ الْمُؤْمِنَ لَيُهَوَّلُ عَلَيْهِ فِى مَنامِهِ فَتُغْفَرُ لَهُ ذُنُوبُهُ ، وَانَّهُ لَيُمْتَهَنُ فى بَدَنِهِ فَتُغْفَرُلَهُ ذُنُوبُهُ . « 2 »
مؤمن در خوابش دچار هول و ترس مىشود ، اين هول و ترس باعث آمرزش گناه اوست و همچنين مؤمن در بدنش دچار مرض مىگردد و به خاطر اين مرض گناهش آمرزيده مىگردد .
امام صادق عليه السلام از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند :
مَنْ مَرِضَ يَوْماً وَ لَيْلَةً فَلَمْ يَشْكُ الى عُوّادِهِ بَعَثَهُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ مَعَ ابْراهِيمَ خَليلِ الرَّحْمنِ حَتّى يَجُوزَ الصِّراطَ كَالْبَرْقِ اللّامِعِ . « 3 »
هر كس يك شبانه روز مريض شود و به عيادت كنندگانش از خدا شكايت نبرد ، در قيامت با ابراهيم خليل الرّحمن مبعوث مىشود و چون برق زودگذر از صراط عبور مىكند .
امام صادق عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 78 / 176 ، باب 1 ، حديث 15 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 52 ، باب 1 ، حديث 1382 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 78 / 177 ، باب 1 ، حديث 16 ؛ مستدرك الوسائل : 2 / 53 ، باب 1 ، حديث 1383 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 78 / 177 ، باب 1 ، حديث 17 ؛ وسائل الشيعة : 2 / 407 ، باب 3 ، حديث 2485 .