خشم را فرو مىنشاند و خرد را بيفزايد و صفرا را خاموش كند . « 1 » مردى به نام صارم روايت مىكند كه :
يكى از هم كيشان ما در مكه بيمار شد تا به بستر مرگ افتاد و من به امام صادق عليه السلام در راه برخوردم و فرمود : اى صارم ! فلانى چه كرد ؟ گفتم : من او را در حال مرگ وانهادم فرمود : اگر من در آن جا بودم او را از آب ناودان ( باران ) مىنوشاندم . آنگاه آن را از هر كه جستجو كرديم نيافتيم ، در اين ميان بوديم كه ابرى برآمد و غرّيد و درخشيد و باريد ، سپس نزد كسى در مسجد رفتم و يك درهم به او دادم و يك ظرف از او گرفتم و آب ناودان را در آن ريخته بالاى سر بيمار رفتم و به او نوشاندم ، از كنارش برنخاسته بودم كه جرعهاى خورد و بهبودى يافت . « 2 » آب از پاك كنندگان است و شستشوى بدن و لباس و منزل و غسل كردن با آن و مداومت وضو به اين مايهء حيات و طهارت و نوشيدن آن و مداواى به اين نعمت بى نظير حق ، لازمهء حيات و براى مردم مؤمن كه در مسير عبادت حق و خدمت به خلق به سر مىبرند ، داراى ثواب اخروى است .
البته اسراف در آب ، در فرهنگ مقدس اسلام همانند اسراف در ساير نعمتهاى الهى مذمّت شده و انسان مسرف از دايرهء محبت الهى خارج است .
انَّهُ لايُحِبُّ الْمُسْرِفينَ » « 3 »
زيرا خدا اسراف كنندگان را دوست ندارد .
هامش
( 1 ) - الكافى : 6 / 381 ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 25 / 237 ، باب 4 ، حديث 31782 ؛ المحاسن : 2 / 572 ، باب 1 ، حديث 15 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 63 / 457 ، باب 1 ، حديث 44 ؛ المحاسن : 2 / 574 ، باب 3 ، حديث 24 .
( 3 ) - اعراف ( 7 ) : 31 .